Laugarren aldiz, Biogipuzkoak ikerketa traslazionalean egindako lana saritu du, prestakuntza amaitu duten egoiliarren hiru curriculum onenen artean. Sariak Donostia Unibertsitate Ospitalean maiatzaren 5ean eta 28an egindako egoiliarren agur-ekitaldietan banatu ziren.
Paula Terrado Blanco (Ospitaleko egoiliarraren kategorian), María Muñoa Perán (Lehen Mailako Atentzioko egoiliarra) eta Ainhoa Lopez Contreras (Erizaintzako egoiliarra) izan ziren irabazleak, eta elkarrizketatu egin ditugu, beraiek ezagutzeko eta sari hau jaso ondoren zer iritzi duten jakiteko.
Paula Terrado Blanco
Zer da zuretzat sari hau jasotzea?
Sari hau jasotzea oso pozgarria da, eta egoitza-urteetan egindako lanaren aintzatespen garrantzitsua. Ikerketak denbora, ahalegina eta iraunkortasuna eskatzen ditu, eta askotan asistentzia-jarduerarekin batera garatzen da. Horregatik, aitorpen honek ikerketan sakontzen jarraitzera bultzatzen nau, eta ezagutza sortzea gure lanbidearen funtsezko zati bat dela uste dut. Gainera, estimulu bat da gure pazienteen arreta hobetzen jarraitzeko, medikuntza translazionalaren bidez.
Zer eremutan lan egin duzu, asistentzian zein ikerketan?
Nire asistentzia-jarduera oftalmologiaren esparruan garatu da batez ere, eta pazienteen arreta integralean parte hartu du, bai kontsultetan, bai ebakuntza-gelan eta larrialdietan. Ikerketari dagokionez, patologia oftalmologikoekin lotutako hainbat ildo landu ditut, azterketa klinikoak eta epidemiologikoak barne, baita tresna diagnostiko eta terapeutiko berriak aplikatzera bideratutako proiektuak ere. Nire interes nagusia aurrerapen zientifikoak eguneroko praktika klinikora hurbiltzen saiatzea izan da beti, pazienteentzako benetako onura izan dadin.
Zer esango zenieke ikertu nahi duten egoiliarrei?
Egoitza ikerketan hasteko aprobetxatzera animatuko nituzke, nahiz eta hasieran zaila iruditu asitentzia-jarduerarekin bateragarri egitea. Ez da beharrezkoa proiektu handiekin hastea; askotan, aukera onenak eguneroko praktika klinikoan agertzen diren galderetatik sortzen dira. Garrantzitsua da, halaber, prozesuan orientatu eta lagundu dezaketen aholkulariak eta ikerketa-taldeak bilatzea. Ikerketak pentsamendu kritikoa garatzen du, ebidentzia zientifikoa hobeto interpretatzen laguntzen du eta medikuntzan aurrera egiten laguntzen du.
Zein dira zure etorkizunerako planak? Non ikusten duzu zeure burua zure jardueran?
Nire helburua oftalmologo karrera garatzen jarraitzea da, jarduera asistentziala eta ikerketa uztartuz. Aurrerapen zientifikoak praktika klinikora eramateko eta patologia oftalmikoen diagnostikoa eta tratamendua hobetzen laguntzeko proiektuetan parte hartzen jarraitu nahi nuke. Irakasteko eta ikertzeko bokazioa duen ospitale-ingurune batean lanean ikusten dut neure burua, pazienteekin harreman hurbila edukiz beti, eta diziplina anitzeko taldeetan parte hartuz.
Maria Muñoa Perán
Zer da zuretzat sari hau jasotzea?
Egia esan, saria jasotzeak ilusioa egin dit, egoitza izan den etapa honi amaiera ematea bezala da, eta, aldi horretan, batez ere nire tutorearekin batera ikerketa-arloan egindako lana aitortzea ere bai.
Zer eremutan lan egin duzu, asistentzian zein ikerketan?
Orain arte, nire asistentzia-lana egoiliar gisa egin dut, Altzako osasun-zentroan eta Donostia Unibertsitate Ospitaleko larrialdietako guardietan eta etengabeko arretako guneetan. Ikerketari dagokionez, Altzako Osasun Zentroa hainbat proiektutan inplikatuta dago, eta nire tutorea Biogipuzkoako lantaldeko kidea da. Hori dela eta, lehen mailako arretara bideratutako ikerketa-proiektu batzuetan parte hartzeko aukera izan dut, baita COVID19ari buruzko ikerketa batean ere, egoitzako lehen urtean, eta gaur egun ekografiara eta arrisku kardiobaskularrera bideratutako azterlan batean lanean jarraitzen dugu.
Zer esango zenieke ikertu nahi duten egoiliarrei?
Uste dut ikerketa-proiektuak egin ahal izateak medikuntzaren ikuspegi desberdina eman didala, eta aukera eman didala estatistikaz, bibliografiaren berrikuspenaz, artikuluak idazteaz… eta beste hainbat arlotaz ikasteko. Egia da lana dakarrela eta denbora asko inbertitu behar duela, baina, nire ustez, oso aberasgarria da. Horregatik, egoiliarrak esparru zabal horretan murgiltzera gonbidatuko nituzke, eta bertako kide izateko leku bat bilatzera.
Zein dira zure etorkizunerako planak? Non ikusten duzu zeure burua zure jardueran?
Oraingoz uste dut nire lekua lehen mailako arretan dagoela. Gaur egun, prestakuntza jaso dudan osasun-zentroan egiteko aukera dut, eta martxan dugun proiektua amaitzen ari gara; aurrerago, nork daki.
Ainhoa Lopez Contreras
Zer da zuretzat sari hau jasotzea?
Niretzat, sari hau erizaintzako ikerkuntzarekiko konpromisoaren eta ahaleginaren aintzatespena da. Era berean, nire burua prestatzen jarraitzeko eta erizaintzako diziplinatik ezagutza ekartzeko bultzada gisa sentitzen dut, ebidentzia zientifikoaren sorreran gure rolak duen garrantzia ikusaraziz.
Zer eremutan lan egin duzu, asistentzian zein ikerketan?
Asistentziaren arloan, Familia eta Komunitateko Erizaintza espezialitateko ibilbideko hainbat dispositibotan garatu dut prestakuntza, baita lehen mailako arretan ere. Horri esker, zaintzaren ikuspegi integrala eta luzetarako ikuspegia lortu dut, pertsona eta haren testuingurua ardatz hartuta, eta hori islatu egin da egoitzan egin dudan ikerketa-ibilbidean. Jarduera honetan, nire ustez, zainketa aringarrien ikerketa eta zauri konplexuei modu integralean heltzea nabarmendu behar dira, lehen mailako arretaren esparruan.
Zer esango zenieke ikertu nahi duten egoiliarrei?
Animatzeko eta ikertzeko beldurra galtzeko esango nieke. Erizaintzak bere ezagutza sortu behar du, eta hori urratsa ematen badugu bakarrik da posible. Normala da hasieran segurtasunik eza sentitzea, baina garrantzitsua da askotan lanbide gisa daramagun iruzurgilearen sindromea gainditzea. Ikertzea zaintzea ere bada, eta funtsezko tresna da praktika klinikoa hobetzeko.
Zein dira zure etorkizunerako planak? Non ikusten duzu zeure burua zure jardueran?
Une honetan, nire helburua bioetikako eta biozuzenbideko master amaierako lana amaitzea da, 2. motako diabetes mellitusa duten pertsonen autozaintzan osasunaren determinatzaile sozialek duten inpaktua ardatz hartuta. Bide batez, familiako eta komunitateko erizaintzako kide egoiliarrek parte hartu dute.
Epe luzera, laguntza-lana eta ikerketa uztartzen ari naiz; izan ere, nire ustez, biak dira banaezinak eta beharrezkoak kalitatezko zaintza eskaintzeko.
