Biogipuzkoa Osasun Ikerketako Institutuko Gaixotasun gastrointestinalen eta Gaixotasun hepatikoen taldeek Lynchen sindromea, kolon eta ondesteko minbizia izateko arriskua areagotzen duen sindromea, diagnostikatutako pazienteengan beste minbizi gastrointestinal batzuen prebalentzia aztertu dute. Luis Bujandak, Laura Izquierdok, Txus Bañalesek eta Marta Herreros-Villanuevak, Bartzelonako Hospital Clinic, Institut d ‘Investigacions Biomèdiques August Pi i Sunyer, Kanariar Uharteetako Unibertsitate Ospitalea, Mostolesko Unibertsitate Ospitalea, Asturiasko Unibertsitate Ospitale Zentrala, Asturiasko Printzerriko Osasun Ikerketako Institutua, Nafarroako Unibertsitate Klinika, Nafarroako Osasun Ikerketako Institutua eta Ourenseko Unibertsitate Ospitaleko ikertzaileekin batera, lan hori egin dute; eta lan horren emaitzak Digestive and Liver Disease nazioarteko zientzia-aldizkarian argitaratu dira.
Koloneko minbizi kasuen % 2 inguru Lynchen sindromearen ondorio dira. Sindrome horrek endometrioko minbizia garatzeko arriskua ere handitzen du, eta, batez ere, MLH1, MSH2, MSH6 eta PMS2 geneetako mutazioek eragiten dute. Mutatutako genearen arabera, minbizi bat edo biak garatzeko arriskua handitu egiten da. Hala ere, iradoki arren, orain arte ez da aztertu izan nola eragiten dion Lynchen sindromeak beste minbizi gastrointestinal batzuk garatzeko arriskuari, hala nola, pankreako minbiziari, behazun-traktuko minbiziari eta kartzinoma hepatozelularrari.
Lynchen sindromearen alderdi hori hobeto ezagutzeko, ikerketa-taldeak sindrome hori diagnostikatu zaien 7 ospitaletako 425 pertsonaren datuak aztertu zituen, Donostia Unibertsitate Ospitaleko pazienteak barne. Pertsona horiek, batez ere, koloneko minbizia eta, neurri txikiagoan, endometrioko minbizia garatu zuten. Gainera, pertsona horiek arrisku handiagoa izan zuten pankreako minbizia eta behazun-traktuetako minbizia garatzeko, bereziki tumoreak adin goiztiarrago bateko joera izan zuten behazun-traktuetako minbiziaren kasuan. Erlazio horri buruz espekulatu bazen ere, azterlan honek erlazio horren lehen ebidentziak ematen ditu. Gainera, arrisku hori MLH1 eta MSH2 geneetan gertatzen diren mutazioek eragiten dutela zehaztu da. Kartzinoma hepatozelularraren kasuan, ez da detektatu paziente horien kasuan, aldez aurretik egindako lanek ikusi bezala. Nolanahi ere, laginaren tamaina eta ezaugarriak direla eta, emaitza horiek analisi osagarrietan baliozkotu beharko dira.
Luis Bujanda Gaixotasun Gastrointestinalen taldeko arduradunak nabarmendu duenez, “eskura dagoen ebidentziak azpimarratzen du garrantzitsua dela baheketa-neurri espezifikoak ezartzea pankreako eta behazun-bideetako minbizirako Lynchen sindromea duten pazienteetan, bereziki MLH1eko mutazioak eta kolon eta ondesteko minbiziaren aurrekariak dituztenetan, pronostiko txarreko tumore horien detekzio goiztiarra lortzeko“.
