Biogipuzkoa Osasun Ikerketako Institutuaren Iktus eta Gaixotasun Neurodegeneratiboak taldeetako eta Genomika Plataformako ikertzaileek aztertu dute zer faktorek eragiten duten tronbektomiarekin tratatutako iktusaren pronostiko okerragoan, adinari lotuta. Patricia de la Riva, Ana Gorostidi, Noemí Diez, Ana de Arce, Eñaut Garmendia, Jose Angel Larrea, Alberto Bergareche eta Adolfo Lopez de Munain Biogipuzkoako ikertzaileek, Santa Creu i Sant Pau, IIS Valdecilla eta Donostia Unibertsitate Ospitaleko profesionalekin batera, lan honetan parte hartu dute. Lan honen emaitzak Journal of Stroke and Cerebrovascular Diseases nazioarteko aldizkari zientifikoan argitaratu dira.
2015etik ezaguna da iktus iskemikoa (garunera odol-fluxua murrizten edo buxatzen denean gertatzen den gaixotasuna) duten pazienteek pronostikoa nabarmen hobetzen dutela arteria okluitua berbideratzen denean tratamendu endobaskular akutu edo tronbektomia gisa ezagutzen den tratamenduaren bidez. Gainera, tratamendu hori adineko pazienteentzat ere onuragarria den arren, emaitzak beste adin-talde batzuetakoak baino nabarmen okerragoak dira. Hala, ikerketa-taldearen helburua izan zen aztertzea ea funtzio endotelialak, hau da, odol-hodiak estaltzen dituzten zelulek, hainbat substantzia askatuz odolaren fluxua eta perfusioa erregulatzeaz arduratzen direnek, adinari lotutako erantzun txarragoa azaltzen zuen.
Ikerketa berri honetan, iktusa izan duten 150 pazienteren kohortea aztertu da, Donostia Unibertsitate Ospitalean artatu eta iktusarentzako terapia gisa tratamendu endobaskular akutua jaso zutenak. Paziente gazteenen eta zaharrenen arteko emaitzak alderatu ziren, eta funtzio endotelialaren markatzaileak aztertu ziren besoko ekografia eta analitika bidez. Ikusi egin zen adineko pazienteek pronostiko txarragoa izan zutela 90 egunera, eta funtzio endotelialeko markatzaileen artean, SDMA izeneko proteina bat erantzun txarrago horrekin lotura zela.
Beraz, ikerketaren ondorio nagusia izan da endotelio-disfuntzioak parte hartzen duela tratamendu endobaskular akutuaren bidez tratatu diren iktusa duten pertsonen adinaren eta pronostiko okerrenaren arteko loturan. Ikertzaileen esanetan, “eskaintzen ditugun tratamenduen erantzunean zer mekanismok parte hartzen duten jakiteak, aukera ematen digu terapia horien emaitzak hobetzera bideratutako balizko dianak eta estrategia terapeutikoak identifikatzea eta garunaren babesa eta iktusean babesa bultzatzea“.
Ikerketa-taldeak gaineratu duenez, “espero dugu emaitza hauek garunak gaixotasun horri eta fase akutuan dituen tratamenduei nola erantzuten dien hobeto ulertzeko balio izatea, eta pozik gaude, gutxienez bada ere, gaixotasun horren ezagutzan eta aurrerapen zientifikoan lagundu ahal izango dugulako“.
Azkenik, ikertzaileek eskerrak eman dizkiete ikerketan parte hartu zuten pertsona guztiei, beren borondate onagatik, bai eta Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailari ere, proiektuan izandako konfiantzagatik eta finantzatzeagatik.
